Łokieć tenisisty to dość myląca nazwa, bo sugeruje, że problem  dotyka miłośników gry na korcie. Prawda jest inna - łokieć tenisisty jest schorzeniem dotyczącym wielu pacjentów, którzy z tenisem nie mają zupełnie nic wspólnego.

A więc czym jest łokieć tenisisty?

„Zapalenie” nadkłykcia bocznego kości ramiennej związane jest najczęściej ze zmianami  degeneracyjnymi w ścięgnie mięsni prostowników nadgarstka. Mięśnie te przyczepiają się na nadkłykciu bocznym kości ramiennej. Przekładając definicję medyczną na język zrozumiały dla pacjenta powiemy, że:

łokieć tenisisty związany jest z odczuwanym silnym i długotrwałym bólem po bocznej stronie łokcia, nasilającym się podczas ruchów dłonią. Bolesność może przenosić się wzdłuż przedramienia i promieniować aż do nadgarstka. Uważa się, że jest to dysfunkcja rozwijająca się na skutek powtarzanych i kumulujących się mikrourazów i i przeciążeń.

Łokieć tenisisty - mechanika powstania

Głównym ruchem powodującym urazy i przeciążenia przyczepu mięśni prostowników nadgarstka jest powtarzany wielokrotnie wyprost i odwracanie nadgarstka jak np. podczas odbić piłki w tenisie (backhand) -  stąd też nazwa schorzenia. Tenisiści zawodowcy i amatorzy jednak stanowią jedynie ok. 10% populacji osób z rozpoznaniem łokcia tenisisty. A więc jaki to jeszcze ruch w codziennym życiu?

• pisanie na zbyt wysoko ustawionej klawiaturze,
• gra na pianinie,
• czy długotrwale precyzyjnie powtarzane czynności jak podczas pracy stomatologów, kasjerek, elektryków  czy mechaników precyzyjnych
• z zawodów medycznych narażeni na bóle łokcia są ortopedzi i masażyści,
• literatura przedmiotu podaje, również gospodynie domowe – noszące ciężkie zakupy  -  jako grupę ryzyka.

Również mogą prowadzić do rozwinięcia się łokcia tenisisty. Istnieje pewna grupa czynników ryzyka które mogą krótką droga prowadzić do rozwoju tego schorzenia, należą do nich:

• regularne używanie narzędzi cięższych niż 1 kg,
• regularne stosowanie obciążeń powyżej 20 kg, 10 i więcej  razy dziennie,
• błędy podczas treningów sportowych,
• przeciążenia przedramienia (w pracy, podczas czasu wolnego czy uprawiania sportu),
• czynniki anatomiczne - zaburzenia osi kończyny,
• zaburzenia gibkości,
• wiek,
• problemy z ukrwieniem ukrwienia,
• osłabiona siła mięśniowa,
• zaburzenia balansu mięśniowego.

 

Jak wygląda problem?

Proces chorobowy dzieli się na trzy etapy – ostry, podostry i przewlekły. Stan ostry leczony jest poprzez względne unieruchomienie, zabiegi oziębiające oraz podawanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Objawy łokcia tenisisty rozwijają się stopniowo. W większości przypadków ból zaczyna się jako łagodny i powoli pogarsza się w ciągu tygodni i miesięcy. Zwykle nie ma szczególnych uszkodzeń wiązanych przez pacjenta z pojawieniem się objawów. Do typowych oznak i objawów łokcia tenisisty należą:

• Ból lub pieczenie zewnętrznej (bocznej) części łokcia,
• Słaba siła chwytu ręki

Warto też zaznaczyć, że oprócz bólu tzw. spoczynkowego, najczęściej pojawia się ból znacznie silniejszy związany z poruszaniem dłonią czy też podnoszeniem i noszeniem różnych przedmiotów w dłoni. Problem najczęściej dotyka osoby pomiędzy 30 a 50 rokiem życia. Co ciekawe z niewyjaśnionych przyczyn często obejmuje obie kończyny górne.

Łokieć tenisisty - jak leczyć

Okres podostry i przewlekły jest czasem działań fizjoterapeutycznych. Fizykoterapia w tym czasie skierowana jest na zmniejszenie bolesności, przyśpieszeniu regeneracji tkanek oraz powrót funkcji kończyny górnej. Stosuję się całą gamę zabiegów fizykoterapeutycznych od laseroterapapii poprzez elektro- i światłolecznictwo na ultradzwiękach, magnetostymulacji  i krioterapii kończąc. Bardzo dobre efekty lecznicze uzyskuje  się u pacjentów po zastosowaniu aplikacji kinesiology tapingu. Aplikacja ma na celu odciążenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej, otworzenie przedziału powięziowego a tym samym przywrócenie prawidłowego rozkładu sił mięśni działających na staw łokciowy. Ważne jest przywrócenie prawidłowego bezbolesnego zakresu ruchu w stawie łokciowym  i nadgarstkowym, oraz powrót do maksymalnej siły mięśniowej. Niezbędne są elementy pracy na tkankach miękkich takich jak ścięgna i brzuśce mięśni prostowników, oraz ćwiczenia czynne, oporowe i sprawności manualnej. Warto pomyśleć o profilaktyce tego schorzenia – zainwestować w ergonomiczną klawiaturę, rozkładaniu ciężarów (zakupy) w obie ręce, oraz w przypadku rekreacyjnej gry w tenisa – nieforsowaniu nadmiernie stawów łokciowych. Podsumowują  optymistyczny wydaje się fakt, że u 80-90% wszystkich pacjentów obserwuje się spontaniczne wyzdrowienie.